سالهای دور

بچه دلتون برا همدیگه تنگ نشده.برا اون زمانا.اون روزا. یا اینکه نه تا این دنیای اینترنت و شبکه هست(به قول دکتر ناطق پور بنازم به این دنیای مجازی) این اتفاق نمی افته و  فکر می کنین پیش هم هستین و  در حالی که این همه دورین.

می دونین که من از پیش قراولان دنیای اینترنت بودم ولی از به آخر ماندگان وبلاگ پروری و وبلاگ داری.

اتفاقی یه روز وبلاگ احسان رو دیدم. که مطلب مرد خفته در کارزار زندگی  رو نوشته بود.  اشکم در اومد.بدجوری یاد بچه ها افتادم و اون شب خوابم نبرد.  از همونجا لینک بچه ها رو گرفتم و  به وبلاگاشون سری زدم. احمد اسکیپی.محسن مهاراجه. فریق تاج گردون و....

خلاصه  نه اینکه مثل محسن حس سیاسی دارمو بیام مطلب  اجتماعی و .... بنویسم. نه مثل فریق که حکایت و داستان.نه مثل احسان که همه زندگی و دنیا رو نقد کنم و فیلمنامه بنویسم.و....  

بیشتر دوست دارم  تو این دنیای  ویرتوال  با هم باشیم.تا هست زندگی کنیم و اگه نبود  ترک دنیا کنیم.

خلاصـــــــــه  . خلاصه اینکه

خیلی مخلصیم

نوشته شده توسط آیدین(مظفر) در یکشنبه بیست و پنجم اسفند 1387 ساعت 2:22 AM موضوع | لینک ثابت